मला माहीत नाही

 

मी नशिबाला मानतो तुम्ही मानता की नाही
मला माहीत नाही
मी स्वतला जाणतो तुम्ही जाणता की नाही
मला माहीत नाही

एकांत असेल तेव्हा मी समुद्रकिनारी बसतो
तुम्ही बसता की नाही मला माहीत नाही
समुद्राच्या लाटांशी जीवनाचे गणित मांडतो
तुम्ही मांडता की नाही मला माहीत नाही

मी राजकारणी लोकांचा किळस करतो
तुम्ही करता की नाही मला माहीत नाही
वेळ आल्यास त्यांना शिव्या देत एकटाच बसतो
तुम्ही देता की नाही मला माहीत नाही

मी नेहमीच समाजाबरोबर चालतो
तुम्ही चालता की नाही मला माहीत नाही
त्यांनी घालून दिलेल्या संस्कृतीच्या चाकोरीत मलाच बसवितो
तुम्ही तुम्हास बसविता की नाही मला माहीत नाही

मोकळ्या वेळात मी गाणी म्हणत बसतो
तुम्ही म्हणता की नाही मला माहीत नाही
त्या गाण्यांच्या तालावर मी निसर्ग नाचताना पाहतो
तुम्ही पाहता का नाही मला माहीत नाही

एखाद्यावर अन्याय होताना डोळ्यात अश्रू येतात
तुमच्या येतात की नाही मला माहीत नाही
थरतरत्या श्वासांनी मी मूकपणे पाहत राहतो
तुम्ही पाहता की नाही मला माहीत नाही

समोरच्याशी बोलताना मी नेहंमीच त्याच्या डोळ्यात बघतो
तुम्ही बघता की नाही मला माहीत नाही
त्याचे डोळ्यातिल भाव जाणूनच पुढे बोलायचे ठरवीतो
तुम्ही ठरविता की नाही मला माहीत आहे

मी नेहमीच माझ्या आवडत्या विषयावर बोलताना विषयात शिरतो
तुम्ही शिरता की नाही मला माहीत नाही
आणि एका विषयातून दुसरया विषयावर भरकटत जातो
तुम्ही जाता की नाही मला माहीत नाही

ओर्कुट्वर असताना मी नेहमीच माझे काम विसरून
तुम्ही विसरता की नाही मला माहीत नाही
आणि मग अधूनमधून बॉसचा बोल खातो
तुम्ही खाता की नाही मला माहीत नाही

मला माहीत नाही की तुम्ही काय करता
कारण मी तुमचा फक्त मित्र आहे
कुठल्याही गोष्टी मन लावून करा
हेच तर सुखी जीवनाचे सूत्र आहे............... ............!!!!!

_________________

 

राखी

 

उठ उठ ताई
आज सोनियाचा दिन
राखी बांधावया माझे
आतुरले आहे मन

तू आहेस माझी
ताई एक सखी
घाई झालीय मला
लवकर बांध राखी

या राखीत मला ताई
दिसतय तुझ प्रतिबिंब
प्रेम आलय उफाळुन
मन झालय चिंब

ताई तुझा राग
असायचा लटका लटका
आणि मग मी चुकलो की
पडायचा एक तरी फटका

ताई आठवतय लहानपणी
खूप ठिकाणी माझी चुक असायची
प्रत्येक चुकीमागे तुझी
एक तर समज असायची

आज पण मला ताई
आठवतोय तो दिवस
तू राखी बांधाताना
बोललेला तो नवस

आज आहे आपल्या
दोघांचाही दिन
किती आनंद होतोय मला
वेडे झालाय मन

भूतकाळातील प्रत्येक क्षणांची
ठेवलीय मी आठवण
मनाच्या कोपर्‍यात जागा करून
करून ठेवलीय मी साठवण

ताई तुझ्या उपकरांचे
कधी फेडेन मी ऋण
तूच मला शिकविलेस
माज्यात आहेत ते गुण

बांध ताई राखी मला
जीव ओवळतो माझा तुला
देवाला एकाच मागने
सुखी ठेव माझ्या ताई ला..........
______________

 

एकदा एक मोर

 

एकदा एक मोर
म्हणाला तिच्या बायकोला
नेहमी तूच अंडी घालतेस
एकदा तरी घालुदे मला

लांडोर म्हणाली अरे वेड्या
अंडी घालणे सोप नसत
ज्यांना जिथे ठेवलय देवाने
त्यांनाच ते करायचे असत

मोर म्हणाला ठीक आहे
देवच तर सृष्टी चालवतो
तू घालत बस अंडी
मी आपला पिसारा फुलवीतो
______________

रक्षाबांधनाची भेट

 

सांग कधी प्रिये
तुला कळणार कधी
माझया प्रेमाची किंमत
मला मिळणार कधी

कन्टाळलो आता तुला
उद्या उद्या म्हणतेस
आता भेटीची तारीख फिक्स ठराव
नेमक्या वेळी बाहेर जातेस

एकच नम्र विनंती
ही शेवटची भेट असेल
जर का या वेळी दगा दिलस
तर रक्षाबांधनाची भेट असेल

______________

लढवू या मराठीचा किल्ला

 

राहिला बाबा सगळे
नाही रागावत मी
पण आता मराठीची सक्ती
करायची इथे मला जी

आपले वेगळेपण आपण
कधी दाखवणार जगाला
तरुण पिढीचा दम आपला
आता दाखवू सर्वांना

सर्वजण या इथे
एकत्र येऊ सगळे
काहीतरी करून दाखवू
विरोधकांना आगळे

करतो सर्वांना मी
एकच कलकळीचा सल्ला
आता आपण पण एक
लढवू या मराठीचा किल्ला
_________________

 

खो-खो

खेळत होतो खो-खो
मागून खो दिला मला
पळणारा खाली बसला
त्याच्यावरून सुळका मारीला

सापडला तर नाहीच
तोंडाचा हनुमान झला
सर्वांनी बाहेर घेऊन
पोट भरून बोल दिला

म्हटले मी असे कसे झले
आपले इथे काय चुकीले
नंतर पळायला पहिला गेलो
शापडलोच नाही सगळे थकिले

असा झाला खो खो चा खेळ
शेवटी कुठेतरी बसला मेळ
सर्वांनी मला उचलून घेतले
असा हा होता खो खो चा खेळ
______________

 

जेव्हा तुझे नि माझे

 

जेव्हा तुझे नि माझे
सूर होतात एक
मन होऊन वेडे
शब्दांची होते फेक

कोकिलेचा गळा
गातोय कुहुहु
दंग होऊनि मी येथे
लागलो शब्द लिहु

मन माझे वेडे
विचार करते जेव्हा
समुद्राला नदी मिळून
संगम होतो तेव्हा

रात्र झाली फार
झणकरला नाद
श्रोते घेऊ लागले
कवितेचा आस्वाद

______________

 

आज मी असा इथे

 

आज मी असा इथे
शांत उभा आहे
पहाटेचा चंद्र सखा
निरोप घेत आहे

तव अंगी शीतलाता
शांत मज वाटे
विचार करून थकलो
अंगावर शहरती काटे

या शांत मालावर
एकांत मज मिळाला
साथ देण्यास मला
हा चंद्र धावूनि आला

मन गेले हेलावूनि
परतिचा चंद्र पाहुनि
जात होता मला
एकांतात सोडूनि

नयनी अश्रू दाटले
मन माझे गहिवरले
अंधार झाला सभोवर
मीच मला तरिले
___________

 

तरी मी तुझाच आहे

 

तरी मी तुझाच आहे
तू किती ही नाही म्हटलेस
तरी मी तुझाच आहे
तुझ्या नकारालाच मी होकार समजतो
तरी मी तुझाच आहे


लहानपणापासून प्रेम करतोय
अभ्यास कितीतरी वेळा थांबला
त्या वळणावरच्या चिन्चेखलि
हा जीव कितीतरी वेळा थांबला

प्रेम माझे तुला कळलेच नाही
कितीतरी वेळा उपास केला
आई बाबा चिडून म्हणायचे
असा कसा पुत्र देवपणाला लागला

दुपारच्या सुट्टीत बाहेर जाऊन
चिंचेचा खिसा तुझ्यासाठी भरायचा
नेहमीच तुला द्यायला जाताना
पण हा जीव घाबराघुबारा व्ह्ययचा

कॉलेज मध्ये नेहमीच
नजर तुला शोधत असायची
पण तुला कुठे समजायचे
तू तुझ्याच गुर्मित असायची

म्हटले एकदा तरी
डेरिंग करून विचारायची
पण डेरिंग करता करतच
तू डोळ्यापुढून जायची

शेवटी असाच एक दिवस तो
योगायोग मला आला
आणि त्या क्षणलाही
तू सहज नकार दिला

दोन दिवस जेवलॉ नाही
घरचे सगळे टेन्षन मधे पडले
आणि खरोखरच दोन दिवस
माझे ओरिज्नल उपास घडले

पण तिसर्‍या दिवशी मला
रहवलेच अजिबात नाही
ती तर नाही म्हणाली
एका भाकारित भागलेच नाही

अग मला माहीत होत
तुझा होकार कधीच नसणार
तरिपन मी असतसा
कधीच नाय गप बसणार

तू किती ही नाही म्हटलेस
तरी मी तुझाच आहे
तुझ्या नकारालाच मी होकार समजतो
तरी मी तुझाच आहे

_____________

 

परवा या पावसाने

 

परवा या पावसाने माझी
चांगलीच जिरविली
माझी पावसात जाण्याची हौस त्याने
दोन काड्या मोडून मुरविलि

छत्रि झालेली उलटी बघून
माझेच मला कसेतरि झाले
पाहणार्यांचे मात्र तेथे
मनमुराद हसे झाले

आज सकाळी येताना
शिवून घेतली छत्रि
मनातल्या मनात म्हटल
आता इथून पुढे नीट वाग तरी

सावध राहीन इथून पुढे
होणार नाही पुन्हा
जर का वारा आला
भिजेन पण मिटवेन छत्रिपुन्हा
_____________

 

कविता म्हणजे

 

कविता म्हणजे शब्द असतात
त्यांना फक्त अर्थ असतात
जरी यमक नाही जुळले
भावना तेथे खुल्या असतात

नसतो तिथे रागाचा उद्रेक
नसतात तिथे मेळावे
प्रेमातुन निघणार्‍या आवाजाचा
फुलांच्या गादीवारुन वाटते पळावे

नसतो तिथे असा झांजावत
नसते तिथे कसलीच वावटळ
असते फक्त न सापडणारे
हवेत घोंगवणारे मृगजळ

एक शब्द छान बोललिस
काय तो बरे " शब्दवेल"
खरेच कवितेतून सर्वच मिळते
कारण तिथे असतो शब्द झेल

_____________

 

आम्हाला मराठीचा हाय अभिमान

 

खरा हाय मित्रा तुझे
इथे दुखावतात किती स्वाभिमान
तरी पण सर्वच म्हणतात
आम्हाला मराठीचा हाय अभिमान

अरे किती आले किती गेले
मराठीसाठी सारेच झुकले
झुंज दिली मराठ्यांनीच
कितीतरी प्राणास मुकले

आज तेच मराठी
स्वताचेच लचके तोडतात
आणि आपल्याच मराठ्यांस
शक्य तेवढे मागे ओढतात

काहींना नाही सहन होत
मग ते खुपच चिडतात
रागाचा पारा चढला की
अशांचे वाभाडे काढतात

अजुन मराठा खचला नाही
फक्त जपतोय तो स्वाभिमान
ज्वालामुखी होईल एकदा तरी
तेव्हा दाखवेल तो त्याचा अभिमान

आपली संस्कृती आहे महान
कुठेच राहणार नाही गहाण
आपणच आपले हित राखावे
त्यातच राहील आपली शान ........

____________

वाट तुझी येथेच पाहीन

वाट पाहिली खूप तिचि
पन ती आलिच नाही
कारण पन नाही कळले
काल जाताना काही बोललीच नाही

लहानपनापासुन प्रेम केल
कळेना कुठे कमी पडले
आमच्यात असे अंतर पडन्याइतके
काय असे वितुष्ट घडले

जेव्हा वय असत खेळायच
दोघान्नि एकमेकास प्रेमात मोलल
आतापर्यन्तच्या प्रवासात एकमेकानी
कुणालाच न दुखावता तोलल

घरून चोरून यायची कल्पना
नेहमिच ती मला द्यायची
मी पन मग तसच करायचो
अक्काल माझी चांगली चालायची

कधिच नाही सापडलो आइबाबान्ना
आमच्या प्रेमाचा लपन्डाव
दुनियेलापन जागा नाही ठेवली
आमच्या वर घ्यायला नाव

मी तर नेहमीच चुकायचो
ती मलाच समजवायची
चूक नसली तिची तरी
ती स्वता हून माफी मागायची

आज त्याच गोष्टिची लाज वाटते
यातनेचि चाहुल मनी हासते
खरच मला या क्षनी कळल
तिची एवढि गरज का मज भासते

आतापर्यन्त भरभरून प्रेम दिल
कुठच काही कमी नाही केल
ती आज दिसतच नाही समोर
पन ह्रदय मात्र तीन माझ चोरून नेल

एकदाच तीने इथे यावे
चुकलेल माझ पाउल सांगावी
आनी माझ्या पानावलेल्या डोळ्यान्कडुन
सर्व चुकीँची माफी घ्यावी

आज तू हवी आहेस
वाट तुझी येथेच पाहीन
येशिल तू कधीतरी नक्किच
तुला दिलेल्या वचनाशी एकनिष्ठ राहीन

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

एक  होत  फुलपाखरू

एक होत फुलपाखरू
त्याला मी पकडल
आमच्या दोघांमध्ये तेव्हा
नवीनच नात जडल

पकडताना जेव्हा मी
त्याने केली फडफड
माझ्या हृदयातील संवेदनांची
होऊ लागली धड्पड

क्षणार्धात जेव्हा त्यास
मी बंदिवान केले
आपण आता सुटणार नाही
त्याने चांगलेच ओळखले

दुसर्‍या दिवसापासून ते
अंगखांद्यावर बागडु लागल
माझ्याशी बोलताना ते
मित्रत्वाच्या नात्याने वागल

माझ्या जीवनातल्या जेव्हा त्याने
दुखाच्या पहिल्या झळा
मागील जीवनाचा विसर होऊन
त्याला आपोआपच लागला माझा लळा

त्याच हळव मन होत
लागल माझ्याशी जेव्हा मनातल बोलू
गुपित सगळ सांगून म्हणाले
आपल नाते प्रेमात तोलु

माझ पण मन फिरल
प्रेमाच्या नात्यात वरल
विचारच केला नाही बाकीचा
दोघांनी एकमेकांना स्वीकारल

कित्येक दिवस ते माझ्या
अंग खांद्यावर बागडत होत
शरीराचा सुखावा घेत
अश्रुवाटे रडत होत

काही दिवसांनी मला कळल
ही गोष्ट जमणारच नाही
परिस्थितीला काही गोष्टी मान्य नसतात
आपले हे प्रेम लयाला जाणारच नाही

मन झाले दुखी खूप
म्हणाले याला उगीच आणले इथे
चांगले बागडत होत निसर्गात
पुन्हा नेऊन सोडावे तिथे

मला जेव्हा बोलायचे होते
अगोदरच त्याने सगळ जानल
त्याला मुक्त करतानाही
मला त्याने प्रेमातच गनल

ज्या फुलावरून त्याला आणले
त्याच फूलावर त्याला सोडल
सोडतानाही येत रहा इथे नेहमी
कानात हळूच कुजबूजल

नेहमी मी जाताना रस्त्याने
खिन्न मनाने फूलावर दिसते
माझा उदास चेहरा पाहून
गालातल्या गालात हसते

_______________

 स्वाइन फ्लू

नमस्कार मित्रांनो
काय झाले तुम्हाला
रुमाल काय मास्क काय
काय बांधलाय नाकाला

काय म्हणलात तुम्ही
हा स्वाइन फ्लू आहे
सांगा जरा मला
हा कुठून येऊन राहे

कुणी काही म्हटले तरी
स्वतच्या तब्येतीची काळजी घ्या
अशा वेळी सावध राहून
सर्वांना याची माहिती द्या

 

 _______________

खरच मी प्रेम केलय

खरच मी प्रेम केलय
तुझ्या बोलण्यावर चालण्यावर
तुझ्या हसण्यावर गाण्यावर
तुझ्या लाजण्यावर मुरकन्यावर
खरच मी प्रेम केलय
तुझ्या इवल्याशा मनावर...........

तू पण जानलस लगेच
लाजून चूर झालिस तेव्हा
नंतर स्वताच्या अपेक्षा
भराभर मला सांगितल्यास जेव्हा

पण तू जेव्हा जवळ येऊन
तुझ ते जीवन नव्हत ते ऐकले
नाराज झालिस तेव्हा खूप
माझ मन तुला जेव्हा भावले

अशीच असते ग जीवनाची रीत
आपल्याला जे मिळत नाही
त्यपाठिच धावतो आपण
आपल्याला रस्ताच काळत नाही

स्वप्न इच्छा आकांक्षा
सगळे भौतिक असते ग
मनात असणार्‍या भावनांची
कदर राखली जात नाही ग


तू जागून काढलेल्या रात्रिन्वर
मी प्रेम केलय खूप मनापासून
आरशात पाहतो तुला मी
नेहमीच तू माझ्या जरी समोर नसून.

मला माहीत आहे
तुझ प्रेम कायम राहणार आहे
जरी तू झाली नाहीस माझी
आपले प्रेम आठवणींवर जगणार आहे

खरच मी प्रेम केलय
तुझ्या बोलण्यावर चालण्यावर
तुझ्या हसण्यावर गाण्यावर
तुझ्या लाजण्यावर मुरकन्यावर
खरच मी प्रेम केलय
तुझ्या इवल्याशा मनावर...........

_____________

 

 

आज मला चुकलो अस का वाटले
न पटुनसुद्धा बुद्धीने का पटवून घेतले

खरच इथे काय चाललाय कुणी सांगेल का मला
न चोरी करणार्‍यलाच का देता फाशीला
माहीत आहे आजच्या लोकशाहीचा हा नियम आहे
मला न पटुनसुद्धा मागे पुढे पर्याय न राहे

चुकला त्याला सोडता का तर मंत्र्याचा मुलगा आहे
आणि गरीबाने छोट्यशा चुकीला काही घोडे मारले आहे
खरच एखाद्याची जेव्हा सहन शक्ति संपते
आज समजले त्याचे मन आत्महत्येकडे का वळते

गरिबांनी केलेल्या घामावर तर हे उमदे जगतात
आणि निवडणुकीच्या काळापुरते बाहेर भीक मागतात
गरीब आपला देतो मते लोकशाहीचा नियम आहे
मग पाच वर्षे सत्ता भोगणे त्यांच्यासाठी कायम आहे


सत्तेच्या कालावधीत त्यांचा खिसा भरला जातो
गरीब मात्र त्यावेळी संकटे येऊन होरपळला जातो
मग कधीकधी लाचार होऊन छोटिशि मदत मागतात
त्यासाठी पण हे पुढारी गरिबांचेच मन बघतात

पांढरे डगले घालून हे लाल गाड्यांतून फिरतात
दिवसरात्र काम करून गरीब शेतकरी मारतात
समजत नाही यांना यांची कधी कीव येणार
एवढे साठवून पाप करून कुठे संपत्ती नेणार


चालायचे लोकशाही आहे नेहमी असेच चालणार
मुस्कटदाबी सगळीकडे आहे कोण कुणाला बोलणार
त्रास थोडा झाला की मला अशा कविता सुचतात
तळमळ मनाला होऊन डोळ्यापुढे काजवे नाचतात......
____________

 

या मनुष्यवस्तीत

 

इथे या मनुष्यवस्तीत काहीजणांना
शोधूनपण सापडत नाही प्रेम
कारण त्याचा आपल्या जगण्यात
कुठेच नसतो सरळ नेम


म्हणून तर माणसे
नेहमीच प्रेमात फसतात
आणि पूर्ण खोलात जाऊन
वाचवा म्हणत बसतात

आधारसाठी जातो कोणी
तो पण गोत्यात जातो
दुनिया म्हणते त्यालापण
हा पण बघा माती खातो

आजकाल या जगात
कुणाच कुणाला पडले नाही
पण एकमेकांना पाठीमागे
शिन्तोडे उडवायचे सोडले नाही

चांगल जिथे असेल
तिथे पाठ दाखवितात
आणि जे वाईट असेल
त्यातच स्वताला मुकवितात

आजकालची पोरे पण
थोपटातात स्वताची पाठ
आणि पोरीलाच बोलतात
दुसरिशी घालून दे माझी गाठ

प्रेम तर लांबच राहते
असते तिथे टायमपास
मग कधीकधी बेइज्जत होऊन
स्वताच्याच करतात लौकिकाचा र्‍हास

कविता इथेच संपवीतो माझी
कारण नाही तिला आकार ना उकर
असाच मला कधीकधी येतो
बिना जेवणाचा सुद्धा ढेकर.........
____________

 

तो

 

त्याने विषय उपहासात्मक टाकलाय
त्याचे कारण समजून घ्या
नुस्तच त्याला अभिमानाचे उत्तर अपेक्षित नाही
त्याचा विषय उमजूंन घ्या

तो यासाठी बोलतोय की
आपलेच लोक झालेत आपले शत्रू
खेकड्यसारखे पाय ओढतात आपलेच
मग कधीकधी लागत आपल्याला उतरू

खरच हा विषय कोण जाणून घेतील
अस मला तरी वाटत नाही
प्रत्येक जन स्वताच्याच कार्यात मग्न
हा प्रश्नच सुटत नाही

पण हा करतोय सर्वांना बोलका
हटत नाही मागे
प्रश्नावर उत्तर अस्तच याचे
असतात याच्याकडे सर्व धागे

मलापन आवडतो तुझा आत्मविश्वास
खरच तुझ्यात आहे तो दम
असाच नेहमी तू लढत राहा
बाकीचे आहेत पाणी कम

पण तू हा विषय काढून
श्रोत्यांची मने आजमावतोस
आणि सर्वांची मते इथे येऊन
मनापासून जानतोस............